معبد آناهيتا بزرگترين بناي سنگي ايران است و شيوه ي ساخت معماري آن شامل رواق هاي سرپوشيده طويل در چهار سوي صحن وسيع مستطيل شكل ، تعداد زيادي ستون هاي تناور و كم ارتفاع در دو سوي رواق ها فضاي كوچك مستطيل شكل در شرق صحن بزرگ ، در ميان بنا هاي تاريخي و يادماني كشور منحصر به فرد است.

بقاياي اين معبد عظيم با مساحتي قريب به 46 هزار متر مربع بر فراز صخره اي كم ارتفاع از نوع شيست ( سنگ سيليس از انواع سنگ هاي آتشفشاني ) در شهر كنگاور و در استان كرمانشاه قرار دارد.محور اصلي ارتباطي همدان و كرمانشاه از ضلع غربي محوطه ي وسيع معبد مي گذرد و دشت زيباي كنگاور زير پاي آن گسترده است.

تصحيح شاهنامه 
  
 خالقي مطلق      
  
 برگرفته از: خبر گزاري مهر  
  
  
 
  
 شاهنامه براي ايرانيان ، تاريخ است نه افسانه
خبر گزاري "مهر": دکتر "جلال خالقي مطلق" چهره نام آشناي عرصه ادبيات و زبان فارسي است . وي هم اکنون در کشور آلمان ساکن و مدت 34 سال است که در حال تصحيح شاهنامه است . بدون شک در آينده اي نه چندان دور در مورد او و تصحيح شاهنامه بيشتر مي شنويم . در مورد تصحيح شاهنامه با وي گفت و گويي انجام داده ايم که مي خوانيد .

- مهر: چه ويژگيهايي در تصحيح خود مي بينيد که در تصحيح هاي گذشته به آن توجه نشده است ؟
* دکتر جلال خالقي مطلق : ويژگيهاي کار من چند نکته است .از جمله اينکه، من پيش از آغاز تصحيح شاهنامه حدود 10 سال نسخه هاي موجود از شاهنامه را در سراسر جهان موردبررسي قرار داد ه ام. در ابتدا 50 نسخه را بررسي کردم و از اين ميان 15 نسخه را انتخاب ودر کار خود از آنها سود بردم . البته تمام اين نسخه هارا به طور کامل و دقيق مطالعه کرده ام و

صنايع ادبي در اشعار حافظ

حرفهاي تازه، مضمونهاي بي سابقه، و انديشه هايي که رنگ اصالت و ابتکار دارد در کلام حافظ همه جا موج مي زند. حتي عادي ترين انديشه ها نيز در بيان او رنگ تازگي دارد. اين تازگي بيان، در بعضي موارد نتيجه ي يک نوع صنعتگري مخفي است. مناسبات لفظي البته شعر وي را رنگ اديبانه مي دهد و آشنايي با لغت و علوم بلاغت وي را در اين کار قدرت بيشتر مي بخشد. مراعات نظير هم لطف و ظرافتي به کلام او مي افزايد. وقتي بخاطر مي آورد که زلف معشوق را عبث رها کرده است، اين را يک ديوانگي مي بيند و حس مي کند که با چنين ديوانگي هيچ چيز براي او از حلقه ي زنجير مناسبتر نيست. با چه قدرت و مهارتي اين الفاظ را در يک بيت آورده است! جايي که از دانه ي اشک خويش سخن مي گويد به ياد مرغ وصل مي افتد، و آرزو مي کند که کاش اين مرغ بهشتي به دام وي افتد. يک جا در خلوت يک وصل بهشتي از معاشران مي خواهد، گره از زلف يار باز کنند و به مناسبت زلف يار که در تيرگي و پريشاني رازناک خود به يک قصه مي ماند – از آنها مي خواهد تا شب را با چنين قصه اي دراز کنند.

معاشران گره از زلف يار باز کنيد

شبي خوش است به اين قصه اش دراز کنيد

آيا همين زلف يار به يک شب نمي ماند – به يک شب خوش؟ درست است که شب را يک قصه کوتاه مي کند اما با يک چنين قصه اي که خود رنگ شب و درآشفتگي شب را دارد مي توان يک شب خوش را دراز کرد. مناسبت زلف و قصه در شعر حافظ

عشق و رندی در سخن حافظ 

 این عشق است که در رگ رگ غزل های حافظ جریان دارد و نوشدارویی برای التیام زخمهای بشر است. در حققت حافظ دو پیام بزرگ برای انسانهای زمینی دارد: عشق و رندی. 

  ● عشق و رندی آموزه های غزل حافظ
عشق پیوسته در دریای بیکران ادبیات ایران موج می زند. عشقی که در شور شیرین فرهاد رنگ یافته، عشقی که در غزل لیلی، مجنون به درد فراق مبتلا گشته، عشقی که دست رستم را به خون سهراب آلوده کرده، عشقی که در شیخ صنعان دل و دین از دست داده، عشقی که در غزل مولانا به رقص و پایکوبی درآمده، عشقی که در غزل رعنای حافظ ستایش شده است. همه حکایت از دردی شیرین و تلخ دارند که درمانش هم خود عشق است.
این عشق است که در رگ رگ غزل های حافظ جریان دارد و نوشدارویی برای التیام زخمهای بشر است. در حققت حافظ دو پیام بزرگ برای انسانهای زمینی دارد:

زندگینامه حافظ - رند عالم سوز

“شمس‏الدین محمد “معروف به حافظ ، خواجه حافظ شیرازی , ملقب به لسان الغیب و ترجمان الاسرار ، عارف ، شاعر و غزلسرای بزرگ و بلند آوازه ایران ، در سده هشتم هجری متولد شده است.

از تاریخ تولد ، مدت عمر و احوال حیات حافظ , آگاهی ما بسیار اندک است ، ضمن آن که تذکره ها و دیوان اشعار او نیز در این راه چندان گره گشایی نمی‏کند . در غالب مآخذ نام پدرش را “بهاء‏الدین ” نوشته‏اند و ممکن است ، “بهاء الدین علی الرسم”, لقب او بوده باشد.

تذکره نویسان نوشته‏اند که نیاکان او از کوهپایه اصفهان بوده‏اند و نیای او در روزگار حکومت ” اتابکان سلغری” از آن جا به شیراز آمده و در همان شهر ساکن شده‏اند و نیز چنین نوشته‏اند که پدرش ” بهاء‏الدین محمد” بازرگانی می‏کرد و مادرش ا ز اهالی کازرون بوده و خانه ایشان در دروازه کازرون بود.

ولادت حافظ در اول قرن‏های هشتم هجری و حدود سال ۷۲۷ در شیراز اتفاق افتاد . پس از مرگ ” بهاء الدین” پسران او پراکنده شدند , ولی ” شمس الدین محمد” که خردسال بود ، با مادر در شیراز ماند و روزگار آن دو به تهی‌‏دستی می‏گذشت ، به‏همین سبب حافظ همین‏که به مرحله‏ای از رشد رسید ، در نانوایی محله به نانوایی مشغول شد‏ ، تا آن که عشق به تحصیل کمالات او را به مکتب‏خانه کشانید و به تفضیلی که در “تذکره میخانه” آمده است ، وی چندگاهی ایام را بین کسب معاش و آموختن سواد می‏گذرانید . پس از آن شیوه زندگی حافظ دگرگون شد و او در جرگه طالبان علم درآمد و مجالس‏ درس عالمان و ادیبان زمان را در شیراز درک کرد و تتبع و تفحص در کتاب‏های مهم دینی و ادبی از قبیل ” کشاف زمخشری” و “مطالع الانظار”,” قاضی بیضاوی” و “مفتاح العلوم سکاکی” و امثال آن ها پرداخت و “محمد گلندام” معاصر و جامع دیوانش او را چندین بار در مجلس درس ” قوام الدین ابوالبقاء”، “عبدالله بن محمد بن حسن اصفهانی شیرازی “(م ۷۷۲ هجری ) مشهور به ” ابن النفعیه نجم”، عالم و فقیه بزرگ عهد خود ، دیده و غزل‏های او را در همان محفل علم واجب شنیده است. چنان‏که از سخن “محمد گلندام” برمی‏آید ، “حافظ” در دو رشته از دانش‏های زمان خود یعنی علوم شرعی و علوم ادبی کار می‏کرد و چون استاد او ” قوام الدین”، خود عالم به قرات سبع بود ، طبعا حافظ نیز در خدمت او به‏حفظ قرآن با توجه به قرائت‏های چهارده گانه ممارست می‏کرد و خود در شعرهای خویش چندین بار بدین اشتغال مداوم به‏کلام الله اشاره کرده است و به تصریح تذکره نویسان , اتخاذ تخلص حافظ نیز از همین اشتغال نشات کرده است.

مسابقه

طولانی ترین غار آبی آسیا که دراستان کرمانشاه نزدیکی شهرستان پاوه قرار دارد چه نامیده می شود؟

پاسخ را در ادامه ی  مطلب بخوانید.

نام های برندگان و چگونگی دریافت جایزه را در ادامه ی مطلب بخوانید.

اصول معماری ایران

قسمت دوم:

خود بسندگی:بنا به عبارتی ، خود کفایی است و به مفهوم استفاده حد اکثر از امکانات موجود ئ در دسترس و مصالح بوم آورد(1) است. بدین معنی که سازندگان سعی کرده اند مصالح مورد نیاز را از نزدیکترین مکان و با ارزانترین بها به دست آورند ، بدین ترتیب کار با سرعت بیشتر انجام شده و مصالح با  طبیعت اطراف خود هماهنگی بیشتری داشته است . همین طور بناهایی که در طول زمان باید ترمیم می شدند ، با دسترسی داشتن به مصالح اصلی در محل ، امکان تعمیر آن در تمامی دوره ها میسر بوده است.

درون گرایی ، از اصول دیگر معماری ایرانی است . در ساخت یک بنا و نحوهُ ارتباط آن با فضای خارج در کل می توانیم دو حالت داشته باشیم در حالت اول ، بنا به صورتی است که از داخل آن بتوان مستقیماً با فضای بیرون ارتباط بر قرار کرد ، مثل آنچه در اکثر در غرب یا شرق آسیا مثل ژاپن و ... ساخته می شده است . این نوع بناها در ایران (( کوشک )) (2) نامیده می شود . حتی اگر دور تا دور این بنا را نیز حیاط فرا گرفته باشد، باز به بنای (( برون گرا )) مصطلح است . در شرق و غرب گشور ایران مثل کشور های اندونزی و هند بناهای مسکونی به این صورت ساخته شده است . در خود ایران نیز در کردستان و لرستان خانه های برون گرا، که شامل چند اتاق و احتمالاً ایوانهایی است ، ساخته می شود .

اما به دلیل وضع جغرافیایی خاص بسیاری از مناطق ایران ، یعنی خشکی بادهای مختلف ، شنهای روان و ... امکان ساخت بناهای برونگرا نبوده است.

معمار به وسیلهُ درونگرایی و قرار دادن اندامهای معماری و ساخت دیوارهای خارجی ، ارتباط مستقیم بنا را با فضای خارج در درون خود با عنصر ی به نام حیاط میسر می کند . در داخل این فضا در طول تاریخ معماری ایران ، معماران ، بهشتی در دل خشکی ساخته اند . فضاهای درون گرا مثل آغوش گرم بسته است و از هر سو توجه به فضاهای داخل معطوف است .

اصولاً در شکل گیری فضاهای مختلف و به خصوص فضاهای مسکونی ، مسائل اعتقادی و حرمت قائل شدن برای آن است . دیگر عزت نفس ایرانیان است که این مورد نیز به نحوی در شکل فضا های یک خانه درونگرا تاُثیر گذار بوده است.                                  پایان

                                                                                                            آریو برزن

1-       بوم آورد : از محل حاصل خود ، دست دهندهُ خود محل، مصالح بوم آورد یعنی مصالحی که از خود محل باشد.

2-      تک بنای مجردی که اطراف آن باز باشد.